ساعت 20 پنجشنبه شب، صدای شعار دادن طرفداران پهلوی ملعون بلند شد. حتی دلم نمیخواهد شعارهایشان را بنویسم، آنقدر که پوچ و تو خالی بودند. با خانواده رفتیم توی بالکن. در جواب یکی از شعارها گفتیم: «مرگ بر ضد ولایت فقیه.» اولش با صدایی ضعیف. در جواب شعار دیگر گفتیم: «مرگ بر پهلوی.» همسایه کناری انگار قوت گرفته باشد، آمد توی بالکن و شروع کرد به همراهی. دلمان به همدیگر گرم شد. هر چه آنها میگفتند ما پاسخ میدادیم.
جمعه شب با همان همسایه قرار گذاشتیم. سر ساعت 20. اولین شعار از طرف مقابل سر داده شد. ما شروع کردیم. با صدایی بلند. یکهو از هر طبقه صداهای بیشتری همراه ما شدند. یک پدر میانسال آمد توی حیاط مجتمع. فریاد زد این ساختمان شهید داده است؛ ما اجازه نمیدهیم اسم پهلوی ملعون را توی این مجتمع به زبان بیاورید. انگار نسیم بهمن 57 شروع به وزیدن کرد. بانگ اللهاکبر، بانگ جانم فدای رهبر، بانگ مرگ بر شاه خائن، بانگ مرگ بر آمریکا و اسرائیل فضا را آکنده کرد. با وحدتمان، انقلاب پوشالیشان را در نطفه خفه کردیم.
ساعت بیست
-مریم اسحاقیان